ചേലക്കരയുടെ ചരിത്രഹൃദയം തേടി: തലമുറിയൻ കുളമ്പിലെ മായാക്ഷേത്രവും മൺമറഞ്ഞ ജനതയുടെ നിഗൂഢവഴികളും
നമ്മൾ മലയാളികൾക്ക്, ബാലമാസികകളിലൂടെയും മുത്തശ്ശിക്കഥകളിലൂടെയും പരിചയമുള്ള ഒരു മായാലോകമുണ്ട്. അതെ, കൊടുംകാടിന്റെ അജ്ഞാത കോണിൽ, കാലപ്പഴക്കത്താൽ തകർന്നടിഞ്ഞ്, ഒരു മഹാസംസ്കാരത്തിൻ്റെ ശേഷിപ്പുകൾ പേറി നിൽക്കുന്ന പ്രാചീന ക്ഷേത്രങ്ങളുടെ ലോകം. മിത്തും യാഥാർത്ഥ്യവും ഇഴചേരുന്ന അത്തരമൊരു അത്ഭുതലോകത്തേക്കാണ് ഇന്ന് നമ്മുടെ യാത്ര. തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിൽ ചേലക്കര പട്ടണത്തിൻ്റെ തിരക്കുകളിൽ നിന്നും കിലോമീറ്ററുകൾ അകലെ, ശാന്തമായ കുറുമല വില്ലേജിലെ വട്ടുള്ളി ഭാഗം. ഇവിടുത്തെ നിഗൂഢതകൾ നിറഞ്ഞ മച്ചാട് മലനിരകളുടെ താഴ്വാരയിലാണ് ഒരു ജനപദത്തിൻ്റെ ഓർമ്മകൾ പേറി, ഒരു പുരാതന ക്ഷേത്രത്തിൻ്റെ നഷ്ടാവശിഷ്ടങ്ങൾ അനാഥമായി കിടക്കുന്നത്. പ്രദേശവാസികൾ സ്നേഹത്തോടെയും ഭയത്തോടെയും ഈ ചരിത്രഭൂമിയെ വിളിക്കുന്നത്, ഒരു വിഗ്രഹത്തിൻ്റെ ഓർമ്മയിൽ, 'തലമുറിയൻ കുളമ്പ്' എന്നാണ്.
ക്ഷേത്രാവശിഷ്ടങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠാനം, സോപാനം, തൂണുകൾ, പ്രണാളം എന്നിവയുടെ ഭാഗങ്ങൾ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു. ക്ഷേത്ര ശ്രീകോവിൽ ഏകദേശം മൂന്ന് കോൽ ചുറ്റളവിൽ സമചതുരാകൃതിയിലുള്ളതായിരുന്നു എന്ന് കണക്കാക്കുന്നു. പുറമെ കാണുന്ന കരിങ്കൽപാളികൾ മിനുസപ്പെടുത്തിയതും അതിമനോഹരമായ കൊത്തുപണികൾ ഉള്ളതുമാണ്. എന്നാൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയമായ കണ്ടെത്തൽ, മുൻഭാഗത്ത് കുനകൂടി മണ്ണിൽ ചേർന്നു കിടക്കുന്ന, അത്യപൂർവ്വവും പ്രാചീനവുമായ 'മാടോട്' എന്ന പ്രത്യേകതരം മേച്ചിൽ ഓടുകളാണ്. ചേലക്കരയുടെ സമീപപ്രദേശങ്ങളിൽ പോലും ഇവ കണ്ടെത്തിയതായി സ്ഥിരീകരണമില്ല. രണ്ട് ഇഞ്ചിലധികം വീതിയില്ലാത്തതും ഒരടിയിലധികം നീളമില്ലാത്തതുമായ ഈ ഓടുകൾ, ഇത് വെറുമൊരു കാവായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് മികച്ച മാതൃകയിലുള്ള ഓടുമേഞ്ഞ മേൽക്കൂരയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു മഹാക്ഷേത്രം തന്നെയായിരുന്നു എന്ന് ഉറപ്പിക്കുന്നു.
ഈ പ്രദേശത്തിന് തലമുറിയൻ കുളമ്പ് എന്ന് പേര് വരാൻ കാരണമായ, പാതി ഉടൽ നഷ്ടപ്പെട്ട ശിലാവിഗ്രഹം, സർപ്പവാഹനനായ ഒരു ദ്വാരപാലകന്റേതാണ്. എന്നാൽ, ഈ ക്ഷേത്രത്തിലെ പ്രധാന ആരാധനാമൂർത്തിയുടെ വിഗ്രഹം എവിടെപ്പോയി എന്ന ചോദ്യത്തിന് ആർക്കും വ്യക്തമായ ഉത്തരമില്ല. ദ്രാവിഡശൈലി പിന്തുടരുന്നതിനാൽ ശിവപ്രതിഷ്ഠയ്ക്കുള്ള സാധ്യതയാണ് പുരാവസ്തു വകുപ്പ് അധികൃതർ മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നത്.
ഇന്ന് തകർന്നടിഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ നിന്നും മൂന്നോ നാലോ കിലോമീറ്റർ വനത്തിലൂടെ തെക്കോട്ട് സഞ്ചരിച്ചാൽ, തൃശ്ശൂർ ജില്ലയിലെ പ്രധാന ടൂറിസം കേന്ദ്രമായ വാഴാനി ഡാമിലെത്താം. വാഴാനി കാട്ടിലും ഇതിന് സമാനമായ മറ്റൊരു ക്ഷേത്രം തകർന്നു കിടന്നിരുന്നു. എന്നാൽ അവിടുത്തെ അതിഷ്ഠാന ദേവതയെ ഡാം പരിസരത്തേക്ക് മാറ്റി പുനഃപ്രതിഷ്ഠിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ തലമുറിയൻ കുളമ്പിലെ ദേവതയ്ക്ക് ഇനിയും ശാപമോക്ഷം ലഭിച്ചിട്ടില്ല. എങ്കിലും, ഇന്നും ഈ ക്ഷേത്രത്തിൽ ചില കുടുംബങ്ങൾ തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിൻ്റെ കനൽ അണയാതെ സൂക്ഷിക്കുന്നു. അന്തിമഹാകാളൻ കാവ് വേലയുടെ തലേദിവസം ഇവിടെയെത്തി ക്ഷേത്രവും പരിസരവും വൃത്തിയാക്കി, കലശവും ഗുരുതിപൂജയും പോലുള്ള ആരാധനകൾ ഇവർ മുടങ്ങാതെ നടത്താറുണ്ട്.
വർത്തമാനകാല ജീവിതത്തിൽ ഏറെ പ്രസക്തിയുള്ള പ്രാദേശിക ചരിത്രഗവേഷണങ്ങൾക്ക് നിർണ്ണായക ദിശാസൂചകങ്ങളാകുന്ന ഈ ചരിത്രാവശേഷിപ്പുകൾ സംബന്ധിച്ച് സമഗ്രപഠനം അനിവാര്യമാണ്. ഒരു ചിരന്തന ജനതയുടെ വിശ്വാസസംസ്കാരത്തെ ജ്വലിപ്പിച്ചു നിർത്തിയ പവിത്രസ്ഥാനമെന്ന നിലയിൽ ഇവിടം അർഹിക്കുന്ന പ്രാധാന്യത്തോടെ പുനഃക്രമീകരിക്കേണ്ടത്, നമ്മുടെ ഇടമുറിയാത്ത പാരമ്പര്യധാരയുടെ അവകാശവും കടമയും കൂടിയാണ്. ചേലക്കരയുടെയും സമീപപ്രദേശങ്ങളുടെയും ചരിത്രഹൃദയത്തിൽ ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ഈ നിഗൂഢസത്യങ്ങൾ ലോകത്തിന് മുന്നിൽ എത്താൻ, നമ്മുടെ ഈ യാത്ര ഒരു നിമിത്തമാകുമെന്ന് നമുക്ക് പ്രത്യാശിക്കാം.
#വടക്കഞ്ചേരി_വാർത്തകൾ #WADAKKANCHERY_VARTHAKAL #തലമുറിയൻ_കുളമ്പ് #ചേലക്കര #കുറുമല #പ്രാചീനക്ഷേത്രം #പുരാവസ്തു #ചരിത്രം #KeralaHistory #AncientTemple #ArchaeologyKerala #ForgottenHistory #Wadakkanchery
0 അഭിപ്രായങ്ങള്